• Begin bij jezelf
  • Baby in buik
  • De eerste jaren
  • Van de natuur
  • Voor je leven
  • OERmoeders van Nu
  • OERmoeders van Toen
  • Wie wij zijn
  • Ervaringsblog
  • Veelgestelde vragen
  • Literatuur en Links
  • Contact pagina
  • Algemene voorwaarden
Skip to content
OERmoeders van Nu
eigen bed of samen slapen

Eigen bed? Eigen kamer?

Posted on: 13 oktober 201630 juli 2017 Door Jilke Pet en Esmarel Gasman In Samen slapenGetagd bedding-in • broertjes en zusjes • rooming-in • samen slapen

Komt er een moment waarop je kind en jij liever op een eigen kamer willen slapen? Of heb je een kind dat niet goed slaapt en wil je iets anders proberen? Welke mogelijkheden zijn er allemaal?

De meeste kinderen en ouders vinden het erg fijn om samen op een kamer of in een bed te slapen en zien daar ook de vele voordelen van in. Maar er kan best een moment komen dat één van jullie of beiden het tijd vinden voor een eigen bed en een eigen plekje. Veel kinderen, afhankelijk van hun situatie, zullen rond een jaar of 2 à 3 misschien al wel toe zijn aan hun eigen bedje. Maar het kan ook gebeuren dat ze er nog helemaal niet aan toe zijn.

Overleg

Wat de situatie ook is, als je iets wilt veranderen aan de slaapsituatie, dan leert de praktijkervaring dat dit over het algemeen het beste gaat als je het in overleg doet met je kind, hoe klein ook. Denk niet meteen dat je kind er niets van begrijpt, vaak heeft het al veel meer door dan je verwacht! In overleg is het dan niet gedwongen op een eigen kamer slapen, maar een beslissing van jullie beide. En zo is het ook voor beide makkelijker om daarin mee te gaan. Leg je kind ook uit waarom jij de situatie wilt veranderen en wat je voor ogen hebt. Bekijk ook samen wat eventueel de beste oplossing is. Als je kind nog niet meteen wil, dan zijn er 1001 tussenoplossingen naar de uiteindelijke verandering toe. Is het bijvoorbeeld een idee om eerst de helft van de week wel samen te slapen en de andere helft van de week in een eigen bed? Of is het fijn(er) om eerst een eigen bed in dezelfde kamer te zetten en die pas later naar een andere kamer te verhuizen?

Langzaam wennen

Als je kind gewend is aan samen slapen, zijn er verschillende manieren om (langzaam) te wennen aan een eigen plek. Je kunt bijvoorbeeld eerst van bedding-in (in hetzelfde bed als je ouders) naar rooming-in (een eigen bed op de kamer van je ouders) gaan en daarna pas echt naar een eigen kamer. De stap naar een ‘eigen plek’ is zo wat kleiner. Ook kun je de overgang soepeler laten verlopen door broertjes en zusjes samen op een kamer te laten slapen. Zo ben je wel ‘zelfstandig’, maar toch niet alleen. Met meerdere bedden in één kamer of zelfs samen in een groot bed.

Ook voor slecht slapende kinderen die ontwend zijn om samen te slapen, kan het het proberen waard zijn om ze met broertjes of zusjes bij elkaar in een kamer neer te leggen. De eerste nachten samen met je broertjes of zusjes kunnen wellicht op wat gekeet uitdraaien (in de praktijk blijkt trouwens vaak dat dit eigenlijk best meevalt;), maar daarna is er een goede kans dat minder goed slapende kinderen beter kunnen slapen.

Slapen en spelen apart

Als de ruimte in huis het toelaat, kan het zelfs een leuk idee zijn om één ruimte als slaapkamer in te richten voor de kinderen samen en een andere ruimte als speelkamer voor met vriendjes en vriendinnetjes. Je houdt de slaapkamer zo rustig en er is ook voldoende plek voor iedereen om zich terug te trekken als daar behoefte aan is.

Inhaalslag

Als je nooit samen hebt geslapen met je kind(eren), omdat je misschien niet wist dat dit ‘kon’, dan is het nooit te laat om te beginnen! Het is een natuurlijke behoefte van een baby/kind om samen te slapen en meer dan 90% van de wereldbevolking slaapt samen met zijn kinderen! In onze Westerse samenleving zijn we dit verleerd vanwege status. Twijfel je nog? Lees dan hier over de voordelen.

Je kunt dus altijd nog weer met je kinderen gaan slapen op latere leeftijd als daar behoefte aan is, ze kunnen dan een stukje eventueel gemiste behoeften inhalen! Jean Liedloff (antropoloog en schrijfster van het boek Op zoek naar het verloren geluk) werkte veel met ouders en kinderen en begon bijna elk traject met hetzelfde advies:

Ga eerst samen slapen. Slaap met elkaar in één bed, totdat je kind aangeeft dat het genoeg is. Het samen slapen is één van de meest vertrouwenwekkende activiteiten die mensen samen kunnen doen. Het heelt wonden en herstelt vertrouwen.

Vergeet niet de veiligheidsvoorschriften voor samen slapen even te lezen 🙂 of bekijk dit filmpje van professor James McKenna (co-sleeping-specialist).

  • Klik om te delen op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend)
  • Klik om te delen met Twitter (Wordt in een nieuw venster geopend)
  • Klik om op Pinterest te delen (Wordt in een nieuw venster geopend)

Gerelateerd

  • ik stelde mezelf teleur
.
De zoektocht naar een lievere ik verliep een hele lange tijd stroef. Ik snapte maar niet hoe anderen dat deden. Ik probeerde wat kilo's kwijt te raken om lekkerder in mijn vel te zitten en paste mijn eetpatroon aan. Toch pakte ik 's avonds weer die reep chocolade. En dat wijntje, koekje, snoepje, cola'tje en stukje taart.
.
Iedere keer dat ik een (vr)eetbui had was ik teleurgesteld in mezelf. Ik kon mezelf dan echt de grond in stampen. Waarom kon ik niet zo sterk zijn? Waarom had ik niet de wilskracht om mijn doel te bereiken? Het gaat me nooit lukken. Ik zal altijd zo blijven.
.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Mijn zelfvertrouwen daalde tot het nulpunt na zo'n actie. Wat heb ik me vaak rot gevoeld. Ik was er zo ontzettend klaar mee dat ik de moed bij elkaar raapte en hulp zocht. Ik erkende dat ik mijn patroon niet zelf kon doorbreken. Ik leerde tijdens mijn zoektocht dat het allemaal niet zo moeilijk is, maar dat we op school simpelweg nooit hebben geleerd hoe wij het beste voor ons lichaam kunnen zorgen. .
Hoe bizar is dat?! Een lichaam dat een heel leven mee moet en wij leren niet hoe het werkt. Hoe we er het beste voor kunnen zorgen. Hoe we een gelukkig leven kunnen leiden door goed voor jezelf te zorgen. Hoe je een basis creëert voor een lieve leefstijl.
.
Ik begon de basis te integreren binnen mijn leven. Een basis die ervoor zorgt dat ik mij mentaal beter voel, dat ik meer energie heb om te bewegen en meer tijd over heb voor activiteiten die mij zielsgelukkig maken. Ik heb gevonden wat ik zocht..
.
Hoe is dat bij jou? Heb jij al gevonden wat je zocht? Weet jij al met welke basis jij een lieve leefstijl kunt creëeren? Of heb jij ook een beetje hulp nodig?

#hsp #highsensitive #hoogsensitief #hooggevoelig
  • Het zonnetje schijnt weer
.
Ik stond te springen om een kindje te verwelkomen in ons leven. Toch hebben we een lange tijd geen gehoor gegeven aan die wens. Bewust, omdat ik voor mijn gevoel nog niet kon bieden wat ik graag zou willen voor een kind. Ik wilde eerst lekker in mijn vel zitten, zodat het zou kunnen opgroeien in een warm thuis.
.
Ik zie het vaak om me heen. Ouders die snauwen naar de kinderen omdat het "vervelend" is. Ouders die te weinig energie hebben om samen een spelletje te spelen. Ouders die niet weten wat er in het hoofd van hun kind omgaat. Simpelweg omdat ze het te druk hebben met zichzelf. Te druk met zich staande houden binnen de norm van de maatschappij. Eigenlijk dus "vervelende" ouders ipv kinderen 🙊.
.
Dat is precies wat ik niet wilde. Wij streven naar een thuis waarin iedereen tevreden is met zichzelf. Waar we heel veel lachen, liedjes zingen, spelletjes doen en plagen. Waarin ieder zichzelf mag zijn. Ook wanneer je boos bent of verdrietig. Want juist als we even niet zo lekker in ons velletje zitten, hebben we die ander zo ontzettend hard nodig.
.
In de tussentijd werkte ik dus aan mezelf om datgene te kunnen bieden wat ik zo graag zou willen. Een moeder die kan lachen en in is voor een grapje. Een moeder die trots is op haar lichaam, ongeacht dat het niet perfect is. Een moeder die af en toe de controle kan loslaten en de boel de boel laat om een spelletje te spelen. Een moeder die Flore kan laten opgroeien in een fysiek én mentaal veilige omgeving.
.
En dat streven hebben we iedere dag weer. Dagelijks dansen we een rondje rond de kamer, zingen we heel veel liedjes én worden we blij als we elkaar weer zien. Ook helpen we elkaar als we even niet zo lekker in ons velletje zitten. Het zonnetje is weer gaan schijnen en o wat voelt dat fijn. En als het soms een paar dagen regent of stormt, weten we nu zélf dat zonnetje weer te vinden. .
Ik ben benieuwd. Kun jij jouw kinderen geven wat ze nodig hebben of zit jij nog niet zo lekker in je velletje? Verkeer jij in een storm of schijnt de zon? En als het stormt, kun jij dan zelf het zonnetje weer opzoeken of heb je hierbij hulp nodig?
  • Behoefte aan tiet
.
Al negen en halve maand zien mijn avonden er zo uit. Vanaf half 8 lig ik in bed om Flore in slaap te voeden. Wij kiezen ervoor om haar behoeften te volgen en dat betekent ook dat ik mijn eigen behoeften soms parkeer. Dat betekent niét dat ik niet goed voor mezelf zorg. Juíst door goed voor mezelf te zorgen kan ik er voor haar zijn.
.
Eén van Flore haar behoeften is nabijheid tijdens het slapen. En tiet, dat ook. Na de kraamweek was zij 's avonds totaal overstuur. Tranen, frustratie en gekrijs. Van beide partijen. Machteloos voelde ik mij. Tot ik haar op de derde dag liet drinken. Ze tankte zich vol tot ze voldoende had om te kunnen slapen. Niemand vertelde me in mijn kraamweek over clusteren en voeden op verzoek. .
Tot vandaag durfde ik het maar een enkele keer hardop uit te spreken. En bij die enkele keren dat ik het deed kreeg ik steeds een klap in mijn gezicht. "Oeh dat is slecht", "weet waar je aan begint", "zo leert ze het nooit", "niet teveel verwennen he", waren zomaar wat reacties. Het oordeel galmde nog dagen na in mijn hoofd. Alsof ze mij vertelden dat ik een slechte moeder ben. Dat ik niet hard genoeg mijn best doe en dat ik het slechtste voor heb met dit kleine meisje.
.
Want wie durft er te denken dat je een slechte moeder bent als je iedere avond je eigen behoeften aan de kant zet. Als je iedere keer als je kind wakker wordt beschikbaar bent om het weer in slaap te helpen. Als je iedere avond je best doet om een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de hersenen. Wie? Naar mijn idee hebben die mensen nog te weinig kennis over de behoeften van een baby.
.
De maatschappij leert ons "de standaard", maar ik vind dat we die standaard eens flink moeten bijschaven. Ik ontvang graag het telefoonnummer van iedere moeder die een kind heeft dat vanaf dag 1 iéder slaapje op de dag in het eigen bedje doet zónder te huilen. Ik zweer je dat het niet bestaat. Geen slechte moeder meer op de wereld dus vanaf nu. Iedere moeder doet haar best. En mocht je geinteresseerd zijn: lees dan "wat baby's nodig hebben", het boek dat @_melanievisscher_ schreef.

@oermoedersvannu

Privacy en cookies: Deze site maakt gebruik van cookies.
Bekijk het volgende voor meer informatie, inclusief hoe je deze verwijdert of blokkeert: Ons cookiebeleid

 

Oermoeder van Nu

Ga naar

  • Ervaringsblog
  • Veelgestelde vragen
  • Begin bij jezelf
  • Baby in buik
  • De eerste jaren
  • Van de natuur
  • Voor je leven

Over ons

OERmoeders van Nu is een netwerk van moeders en verzamelpunt van informatie voor ouders die net als wij streven naar een gebalanceerde opvoeding, waarin we cultureel gebonden waarden kunnen loslaten, onze instincten kunnen vertrouwen en toch mee kunnen draaien in de maatschappij. ontmoet ons

Populaire artikelen

  • Waarom in slaap voeden oké en normaal is
    Waarom in slaap voeden oké en normaal is
  • Prik voor de placenta?
    Prik voor de placenta?

Volg ons op

  • Bekijk het profiel van oermoedersvannu op Facebook
  • Bekijk het profiel van oermoedersvannu op Instagram
OERmoeders van Nu © 2016 - 2024
Ontworpen met hart en ziel door Studio Maanstof
Naar boven